Српски рјечник

до̏бри̑ час, m. Као што се у народу нашему мисли за добру и злудобри и зли час (па што се почне у добризлиСрбијидобри́зло догоди, што се каже: „у зао час!“ или: „у з’оЦрној горидобра молитва) до̏бри̑зли̑ час . cf. добра срећа.